Home | Alle gedichten | Zoeken | Insturen | Auteurs | Chatten | Favoriet


Het gedicht 'onzichtbaar en alleen' valt onder de categorie Verdriet.
Het is geschreven door Anoniempje Nr 1000 op 8 oktober 2007

onzichtbaar en alleen

ik kan er niet meer tegen
niemand kijkt nog naar me om
iedereen laat me nu in de steek
ben ik zo ongelooflijk stom?

Waarom loopt iedereen zomaar weg?
heb ik soms iets fout gedaan?
maar niemand die antwoord
waar is het allemaal zo mis gegaan?

iedereen die ooit iets voor me betekende
zomaar weg
zomaar ineens
gewoon pech?

ik vraag me af of ik eigenlijk nog besta
of ben ik een illusie
alleen nog maar een schaduw van wat ik ben geweest
en toch vermengd in een discussie

ik krijg plots van alles en iedereen de schuld
helemaal alleen achtergelaten
ik heb een hoop geprobeerd
maar niks mocht mee baten

zelfs mijn vader laat me staan
mijn beste vriendin heeft ook de benen genomen
op school en met sport ben ik ook alleen
ik ben voor niets of niemand op de wereld gekomen


Anoniempje Nr 1000


De volgende reacties zijn op dit gedicht binnen gekomen.


door: flip op 24 november 2007 om 11:22
uiteraard weet ik niet waarom je zo'n enorm verdrie hebt maar ook voor jou geldt mijn "knuffel" lees mijn gedicht maar even op deze site http://www.leukegedichten.nl/bekijkgedichtautheur.php?gedichtid=37108 via deze link kom je er snel Een ding wil ik je rechtstreeks al vertellen Je bent NIET voor niets op deze wereld, we zijn allemaal hier om iets te leren. Als je het niet niet goed oplost krijg je het probleem zwaarder terug, pak je het wel goed aan verdwijnt het. Ik vergelijk het eigenlijk een beetje met de basis school leren rekenen. Het opdreunen van de tafels moet net zo lang tot je het weet daarna komt het nog wel voor vermenigvuldigen maar je hebt er geen erg meer in. Zo is het met alle dingen in het leven Sterkte en een knuffel van Flip



<- Vorige pagina | Plaats reactie

© LeukeGedichten.nl                                                                 Disclaimer | FAQ | Contact