Home | Alle gedichten | Zoeken | Insturen | Auteurs | Chatten | Favoriet


Het gedicht 'mijn laadste gedicht' valt onder de categorie Verdriet.
Het is geschreven door Peter V op 21 september 2003

mijn laadste gedicht

Ik wrijf mijn tranen,
vermoeid uit mijn gezicht.
En tijdens het schrijven,
besef ik even: 'dit is mijn laatste gedicht.'
De tijd dat we streden,
de tijd dat we lachten.
Het wordt een herinnering,
over hoe het vroeger ging.
En al die tijd is nu verleden,
voor niets hebben we gestreden.
Het had geen zin,
er kwam geen nieuw begin.
Altijd gewacht,
met dwang en met kracht.
En nu heb ik die kracht niet meer,
doet alles zeer.
En net is de laatste druppel gevallen,
de laatste traan rolt over mijn wang.
En deze maakt me tevens ook zo bang.
Weer wrijf ik trillend de tranen uit mijn gezicht,
en besef ik dat ik ga, naar het licht.
En hierbij eindigt mijn laatste gedicht...

Bedankt alle mensen, ik ga geen namen meer noemen. Bedankt voor alles, zal jullie nooit vergeten.

peter v


Peter V


De volgende reacties zijn op dit gedicht binnen gekomen.


door: nikita op 25 oktober 2008 om 21:00
Mensen, iedereen die op dit gedicht gereageerd heeft, denkt onmiddelijk dat deze peter een zelfmoordpoging wil doen, heeft gedaan ofwel gaat doen.. maar hebben jullie er ooit over na gedacht dat dit ook een gedicht kan zijn die hij schrijft omdat hij ziek is.. en weet dat hij niet lang meer leeft? dit was namelijk mijn eerste gedachte.. niet iedereen is zo wreed dat hij zichzelf van kant maakt, en dat nog wel met een gedicht uitgebreid op internet??? nee denk het niet... mensen voordat je iets schrijft, denk eerst eens goed na.. of vraag dingen na...

door: felicity op 25 augustus 2008 om 00:28
hmmm mensen, je kan nou wel allemaal op-pep mailtjes sturen, en jullie hebben ook wel gelijk hoor, maar aan dit gedicht te zien ... is het niet een soort van gedicht , als in 'please mensen schrijf even wat liefs, dan ga ik mezelf WEER nt van kant maken' het is eerder een uitgebreide aju, doei, ciao, salut, au revoir. en als hij zo rust krijgt, laat hem dan. Felis [16]

door: priscilla op 6 oktober 2006 om 16:52
ik vind het een heel mooi gedicht maar ik hoop dat je beseft dat er meer mensen om je geven dan jij denkt echt dat heb ik zelf meegemaakt

door: Ayla op 23 september 2006 om 17:45
Het leven lijkt soms zinloos, maar wees dan vooral niet boos niet op jezelf en niet op een ander. kijk er eerder na hoe je het veranderd. Want het leven is niet zinloos. Nu niet en nooit niet. Weet wat je doet... En weet waar je goed aan doet. Laat het er niet bij zitten!! Zet hem op, Jitske

door: Lous Boonzajer op 28 januari 2006 om 16:31
aandoenlijk mooi

door: Tamara Brandsma op 30 september 2005 om 11:19
lieve peter, Ik ken je niet maar hier is iets voor jouw... LEREN DE EENZAAMHEID TE ACCEPTEREN, DIE IEDEREEN IN ZICH DRAAGT. DUS KIJKT NIET TERUG NAAR HET VERLEDEN, MAAR BLIJF IN HET HEDEN. DENK AAN DE KRACHT DIE JE IN JE HEBT.. HET LEVEN IS NIET ALTIJD ZONNIG, EN OOK ZEKER NIET ALTIJD MOOI, MAAR PROBEER, GENIET EN HEB GEEN VERDRIET. IK WEET WAT PIJN IN JE HART HOOFD, IN JE HELE LICHAAM IS,GING ER BIJNA AAN ONDER DOOR, MAAR TOEN ZAG IK HET LICHT, MAAR NIET VAN DE HEMEL.. VAN HET "LEVEN" DON'T EVER GIVE UP...!!!!!! IK HAD BIJNA MIJN 4 JARIGE DOCHTER ALLEEN GELATEN...

door: beautifulbabe op 11 augustus 2005 om 17:27
Hoi Peter, ik hoop dat je de kracht had en hebt om niet uit het leven te stappen, ik weet hoe het voelt. En kan begrijpen wat je met jou mooie woorden bedoeld. Het vechten is zwaar maar jij zult winnen, geloof me het is waar. Want mijn gevecht is ook nog lang niet klaar. Aenne

door: fenny op 17 juni 2005 om 12:07
Peter: soms is het leven zwaar, met veel pijn en verdriet. Soms is het leven klote, vergeet dan vooral de mooie momenten uit je leven niet. xxx Fenny

door: famke op 8 juni 2005 om 11:04
lieve peter doe dit je zelf niet aan meisje in mijn klas wilde voor de trein springen over in het kanaal nou en als je dat hoort is echt erg ze zeiden dat we haar allang weer vergeten maar dat isniet zo dus denk goed na veel mensen geven opm je echt waar

door: zieltje op 22 maart 2005 om 12:19
Ik weet hoe het leven aan je voorbij kan gaan zo is mijn hele bestaan maar als je erover praat sta je steeds weer een stap vooruit je hebt zoveel mensen hier die aan je denken en je steunen,die heb ik niet,dus geloof me jij staat meer stappen vooruit dan ik,,blijf geloven en je red het wel,je woorden omschrijven in een gedicht geven je sterkte en licht,geloof erin,veel sterkte.



<- Vorige pagina | Volgende > Plaats reactie

© LeukeGedichten.nl                                                                 Disclaimer | FAQ | Contact