Home | Alle gedichten | Zoeken | Insturen | Auteurs | Chatten | Favoriet


Het gedicht 'ongeloof' valt onder de categorie Ziekte.
Het is geschreven door Anita op 25 juli 2002

ongeloof

Op een dag kwam hij binnengeslopen,
stiekum mijn lichaam en leven ingekropen,
zijn naam deed mij geen plezier,
in gedachten schreeuwde ik:"Waarom ik , Waarom juist hier!",
in het begin voelde ik het aan als een straf,
waarom mijn God , waarom hij deze ziekte aan mij gaf,
mijn leven zag ik even niet meer vrolijk voorbij gaan,
op de dag dat Parkinson besloot voorgoed naast me te staan,
maar ik zal hem tot mijn laatste snik niet accepteren,
toch probeer ik met hem samen te leven aan te leren,
al is er wel iets wat veel pijn bij me aanricht,
dat is de ongeloof van veel mensen op hun gezicht,
want je bent geen oud persoon,
je doet in hun ogen dood gewoon,
ze kijken of je handen wel beven,
bij Parkinson meestal een vast gegeven,
je wordt beschuldigd dat je staat te liegen,
dat je bezig bent de boel te bedriegen,
achter je rug staan ze je vol ongeloof na te kijken,
"JIJ, Parkinson,we zien niets aan je wat daarop moet lijken",
maar wat zij alleen maar aan mij kunnen merken,
dat het goed met mij gaat als de medicijnen werken,
hebben de pillen echter hun werk gedaan,
dan wordt het voor mij het bekende vallen en opstaan,
maar mensen zijn hard en gemeen,
en kunnen je flink raken op het zere been,
want dat ik elke dag moeilijke periode heb zien ze niet,
maar hun commentaar doet mij veel verdriet,
ze mogen het zo mij krijgen,
dan zullen hun monden voortaan zwijgen,
als ze eens voelen wat Parkinson met je lichaam doet,
dat lopen soms niet meer gaat zoals het moet,
en dat je niets meer in een normaal ritme kan doen,
met alles staat te klungelen tot de veter van je schoen,
dat Parkinson je dagelijks verwent,
met periodes dat je in het geheel tot niets in staat bent,
ze zouden alles er voor over hebben om het terug te geven,
ik heb geen keuze, ik moet er wel mee blijven leven,
ik probeer het allemaal te dragen,
het enigste wat ik nu zal willen vragen,
wat meer begrip te tonen voor wat er is en nog komen gaat,
en dat het ongeloof niet meer in de ogen van vele mensen staat.


Anita


De volgende reacties zijn op dit gedicht binnen gekomen.


door: Superbij op 25 juli 2002 om 11:45
Wat een ontzettend aangrijpend gedicht, prachtig. Ontzettend veel sterkte.. Groetjes, Superbij



<- Vorige pagina | Plaats reactie

© LeukeGedichten.nl                                                                 Disclaimer | FAQ | Contact