Home | Alle gedichten | Zoeken | Insturen | Auteurs | Chatten | Favoriet


Het gedicht 'mijn plekkie' valt onder de categorie Verdriet.
Het is geschreven door A.noniempje op 11 april 2003

mijn plekkie

Ooit was ik een kind,verdrietig en alleen.
liep weg van huis ,niemand wist waarheen.

Ook ik wist t niet,ik was nog zo klein.
ik wist alleen, dit doet zo'n pijn.

Niemand hield van mij,mijn ouders zijn niet blij met mij.
Ik rende er op los,daar stond ik,voor het grote bos.

Het bos,ik kwam er vaker met mijn ouders,
soms nog even bij pa op zijn schouders.

Op die bewuste dag, ik wist t even niet meer,
ik was 9 of 10,kon het allemaal niet meer overzien.

Vermoeid ging ik zitten,keek om mij heen,
deze plek kende ik niet,ik voelde mij dubbel alleen.

Met mijn knuffel dicht tegen me aan,
liet ik mijn traantjes gaan.

Niemand die mij horen kon of zien,
had zo'n verdriet,ik huilde voor 10.

Uren hebben zij naar mij gezocht,
zich gewrongen in elke bocht.

Ik hoorde ze wel,maar dacht,
Ga maar weg, laat mij alleen,
zoek maar een kind dat steeds maar lacht.

Nu jaren later,is dit nog steeds MIJN plekkie,
mijn plekkie waar niemand iets van weet.

Daar trek ik mij terug, daar kan ik mij uitten,
als het nodig is ,huilen, tranen met tuiten.


A.noniempje


De volgende reacties zijn op dit gedicht binnen gekomen.


door: Leonie Zuidersma op 23 april 2009 om 18:26
wat een PRACHTIG gedicht! niet te geloven, geweldig!!

door: danielle op 17 maart 2009 om 15:36
hijs er mooi maar vergeet niet dat gedichten niet altijd hoeven te rijmen want nu is het een beetje standaard.

door: stijn op 18 januari 2009 om 20:17
mooi hoor echt

door: Eliine op 18 februari 2008 om 19:30
Diit is echt een mooii gedicht ! deze komt op de voorkant van mijn werkstuk over poŽzie ..

door: Daisy op 11 februari 2008 om 17:50
Hoi ik vindt het een super mooi gedicht als ik dit lees krijg ik kippenvel ik kan, in dit gedicht heel goed herineren wat ik vroeger allemaal mee heb gemaakt en dat slaat dit gedicht echt hellemaal op, Groetjes Daisy

door: wim gerrits op 28 januari 2008 om 20:12
Beste A.Noniempje, Wat een pracht gedicht, behalve voor degenen die het overkomen is. Ik ben ontzettend blij, dat het op dit ogenblik weer goed met je gaat. Ik heb nog wel een vraag aan je zou ik dit gedicht op mijn weblog mogen zetten? Ik wens je alle goeds van de wereld en hoop dat God jou altijd nabij zal zijn. Ik bid voor al die mensen die hetzelfde als jou meegemaakt hebben. Hartelijke groeten Wim gerrits

door: Gea op 6 januari 2008 om 14:02
Hee anomiempje, hoe is het nu met jou? Is het een beetje je eigen verhaal wat jezelf hebt meegemaakt, of gewoon een gedichtje waar je jezelf in terug vindt?

door: ikke op 21 december 2007 om 12:33
Ik had ook zo'n plek. Een boom langs de kant van de weg.. Ik tussen de bladeren en al die anderen elders.. Veel later nog een keer terug gegaan.. Boom weg.. Baal ik nog steeds van.. Dank voor je gedicht.. het heeft me geraakt

door: patricia op 8 oktober 2007 om 17:21
Ik wou dat ik vroeger zo'n plekkie had gehad waar ik vandaag nog terug kon keren. gr. Aline

door: jill op 1 juli 2007 om 14:53
kei mooi gedicht lijkt wel een beetjj op mij maar als ik met neit goed voel ga ik naar mijn pony want mijn paard is dood ga ik dat uithuilen



<- Vorige pagina | Volgende > Plaats reactie

© LeukeGedichten.nl                                                                 Disclaimer | FAQ | Contact