Home | Alle gedichten | Zoeken | Insturen | Auteurs | Chatten | Favoriet

Leuke tip:  

Het gedicht 'Een Koolmezen-gezin' valt onder de categorie Dieren. Het is geschreven door Lous Boonzajer op 15 februari 2011 en is nog niet beoordeeld. (totaal hits: 19, maand hits: 10)

Een Koolmezen-gezin

Zij is jong en mooi, haar naam is Mees.
Zij werd kort na haar geboorte wees
omdat ma door een kat werd opgegeten
en pa al snel zijn plichten was vergeten.
In een boom voor een huis op nummers zeven
ontmoette zij Kool, de vogel van haar leven.
Deze, kennelijk door haar schoonheid bewogen,
kwam steedss weer aaf en aan gevlogen
en wilde haar het hof gaan maken
omdat hij smoor verliefd begon te raken.
Hij slaagde als heer met dierenmanieren
erin deze schooonheid te versieren.

Toen bleek dat zij wel wat in elkaar zagen
besloten zij een verbintenis te wagen.
Zo kwam na de eerste momenten van extase
hun vogelleven in een andere fase.
Omdat vogels niet trouwen maar "hokken"
zijn zij in de omgeving rond gerokken
om een plek te zoeken die zij het best
geschikt vonden voor hun vogelnest.
Zij vonden precies dat wat het moest wezen
t.w een hokje alleen geschikt voor mezen
omdat het geen stokje voor de toegang had
en met een ingaqng bestaande uit een gat

groot genoeg voor mezen maar wel z klein
dat zij niet bang voor rovers behoeven te zijn.
Bovendien bevestigd drie hoog op een balkon
zodat er ook geen hond of kat bij komen kon.
Uit angst dat een ander vogelpaar het inpikt
hebben zij er het bordje FAM.KOOLMEES op geprikt.
Nu Kool en Mees over hun hokje tevreden leken
moest naar de aankleding woren gekeken.
Ze vlogen af en aan om materiaal aan te sjouwen
geschikt om er een lekker warm nestje van te bouwen.
Al met al voor vogels een hele klus, maar
de kraamkamer was keurig op tijd klaar.

Dus nu zij genesteld waren en geborgen,
konden zij voor het nageslacht gaan zorgen.
Vanaf dat moment is manlief de zorgsector in gegaan
en heeft er met liefde van alles aan gedaan
om zijn vrouwtje de nodige rust te geven
nodig voor het tot stand komen van nieuw vogelleven.
Af en toe heeft hij even haar zorg overgenomen
zodat ook zij even uit het nest kon komen
en dan ook uitvoerig in de omgeving op zoek ging
om te zorgen voor de nodige voedselvoorziening.
Bovendien is het voor de saamhorigheid goed
te weten samen te zorgen voor het gebroed.

Na enige tijd kon men op het balkon horen
dat bij de familie Koolmees jongen waren geboren.
Het was een heerlijk gesnater en gepiep
dat bij de drie-hoog-bewoners vertedering opriep
evenals het door de vogelouders er op uit trekken
voor die naar voedsel vragende kleine vogelbekken.
Het kijken naar het reilen en zeilen daar binnen in
is echter alleen toebedeeld aan het jonge gezin
dat hun privacy tot het uiterste zal verdedigen
als de mens zijn nieuwsgierigheid wil bevredigen.
Het is toch eigenlijk al geweldig dat de mens zien mag
hoe de trotse vogelouders op een bepaalde dag
de tijd van het eerste uitvliegen bepalen
om hun kleintjes hun "vliegbrevet" te laten halen.


Dat is dan n van die momenten die de mens doen denken
aan de krachten die altijd weer nieuw leven schenken
en ons zo weer gewezen wordt op het gegeven
van het Perpetuum Mobile van het Leven.


Lous Boonzajer

Plaats reactie



Beoordeel: (0) (0) (0) (0) (0)
Mail dit gedicht aan een bekende

De 50 beste | Top 50 gelezen | Maand top 50 gelezen
<- Vorige pagina | Categorie overzicht | Vorige | Volgende |

© LeukeGedichten.nl                                                                 Disclaimer | FAQ | Contact