Home | Alle gedichten | Zoeken | Insturen | Auteurs | Chatten | Favoriet

Leuke tip:  

Het gedicht 'Vertrek' valt onder de categorie Zee. Het is geschreven door Simon Van Leeuwen op 4 december 2012 en heeft in totaal 1 ster verdiend. Er is 1 keer gestemd op dit gedicht. (totaal hits: 0, maand hits: 0)

Vertrek

Grote witte schuimkoppen laten mijn vertrek zien
Het verleden lost zichzelf weer op
Strakke lijnen van de horizon laten een toekomst zien
Het einde van een reis is in zicht hierbij het vertrek
Verlaat de onreinheid
Lever het in voor zekerheid
Weet je het zeker voor je het loslaat
Laat je me gaan
Geef deining aan mijn toekomst
Laat me vieren
laat me vrij
Vrijheid is waar ik nu ben
Losgeslagen van mijn thuis
Hier ben ik nu
Nu ben ik wat ik vroeger was
Laat me los
Geen vrijheid om te gaan
Geen vrijheid om te geven
Vastigheid telt niet op volle zee
Waarom zou ik je een teken geven
Langzaam vertrek ik naar volle zee
Met haast vertrek ik uit mijn eigen wereld
Teveel werelden in mijn belevenis
Gevreesd is de aanblik van jou
Over de dromen valt een zwarte waas
geen tijd voor dromen
Droom over de tijd die zichtbaar is
Onzichtbaar lever ik de beelden in
Verlaat je wereld
De wereld verlaat me
Hoogte verloren om de tijd te zien die brengt
Verleng mijn lust
Breng me terug naar het nu
Zet mijn woorden terug in de juiste zin
Geen zinnig woord te zeggen over mijn toekomst
De woorden die de winter brengen
De koude ondersteund niet de klanken die de herfst aangaf
Waanzin geeft een lichtstraal om aan vast te klampen
Kou ondersteund je hart
Niet de tekens die je geeft
Opgesloten in een zee van ruimte
Gevangen in een zee van tijd
Tijd geeft geen houvast meer
Duik naar je inner zelf
Lever je liefde in
Je krijgt het dubbel terug
Gevaarlijk is de zee
Wreedheid verlaat me
In het donker kijk ik naar het licht
Kijk niet naar me in het licht
Vergeet me niet in het donker
Kijk naar mijn donkere dagen
Zonder twijfel kijkend naar de beslissingen die ik niet genomen heb
Ik verdrink in een wereld die de mijne niet is
Daar waar ik ben is de dorst voor het leven dodelijk
Grote golven geven mee
Kleine golven werken me tegen
Het deinen houdt me wakker
Een schreeuw gaat niet gehoord worden
Doorboor mijn kracht met je vloeibaarheid
Onbereikbaar is de gedachte die dwaalt over zee
De ruwe zee maakt me kalm
In deze wilde zee vind ik de rust om hel te laten losbarsten
Bereken de vooruitgang als de diepte je neerhaalt
Met weelde behangen ga ik kaal ten onder
Gouden regels hangen aan de wand
ten dode opgeschreven
lever je anonimiteit in voor de wijsheid van het volk
de mist doet me je missen
dood kalm is het water wat je verlaat
zoveel gezegd en zo weinig gesproken
waar gaat het licht heen als het zich nergens meer kan verbergen
geen plek voor de schaduw om zich te verbergen
geen leven zichtbaar als de liefde je verlaat
verberg jezelf in de schaduw van je leven
geen vergissing laat zich zien voordat je merkt dat je te ver ging
verberg je voordat het licht je vind
als zelfs het licht je heeft verlaten
wat doe ik dan in het volle licht
geef je over aan de extra tijd
dit licht geeft me verlichting
zwarte golven deinen in het volle licht van de nachtzon
had de nacht nog nooit zo helder gezien
de nacht praat tegen me
zoek je schaduw
vind je schaduw ,zegt ze zacht
ze roept me
wanneer kom je terug naar de herhaling die zo zacht is
zij die de nacht verlicht
zoete herinnering kleeft aan de nacht
verdacht van bloot geven
beschuldigd van geven om te nemen
de dag heeft de nacht in zijn greep
een schouwspel dat bizarre vormen zich laat ontbloten
waar verbergt de nacht zich als hij bang wordt voor het licht waarin hij zich niet meer kan verbergen
geef je over
overleef mijn stralen
de sneeuw huilt zich een baan naar beneden
vast houdend aan de belofte dat ze weder zal keren
terugkerend op de hoogste top
om zich te laten zien
Doorzichtig was ze eens
Stralend en reflecterend naar eigen wens
Deze wolken brengen je terug daar waar je eens groot was
Waar je lichaam koude warmte brengt
Surrealistisch dalen de vlokken neer om te verbergen wat je nooit hebt willen laten zien
Verberg de pijn met deze deken van kou
De nacht geeft geen teken meer
Onweerstaanbaar gemaakt voor de behoefte
Turend naar de nacht die verdwijnt in de dag
De dag levert zichzelf over aan de uren die wij gemist hebben
Bitter is de smaak van de overlevering
Bewust van de kracht
Moegestreden laat ik de wapens vallen
In deze nacht zie ik alles helder
De helderheid van de besneeuwde bergen die vertellen waar je ooit was
Tevreden laat het zich vallen
Je besneeuwde armen nemen alle donkere dagen weg
Waarheen
schreeuw ik tegen de hoogste berg
het is niet de hoogte waar ik tegen vecht
het is de diepte waar ik in val als ik je bereik
laat me niet vallen
glijd met mij door de nacht
die het daglicht nooit zal zien
overtuig me niet met je donkere onzekerheid
maar met je vingertoppen van licht
in het volle licht zal ik blijven staan
omdat ik me niet meer kan verbergen
te laat om de nacht op te zoeken
waar blijf je als de nacht je nergens meer kan verbergen
laten we samen smelten voor een sterkere terugkeer
vind jezelf terug in het licht want het donker kan je niet meer verbergen
laat je niet verloren gaan aan het zonlicht
vind jezelf terug in het donker
het licht neemt je niet meer terug
het noorden is in zicht
geen weg verder voordat je weer dalen zal
geen steun voor de gevallen nacht
er is geen lichte landing voor het donkere gedeelte
zoek de weg nu hij helder is
neem de nacht nu hij nog hij nog helder is
neem de nacht bij de hand voordat hij uit zicht raakt
rechtlijnig neem ik deze ronde
ik heb je gezien en nu weet ik dat alles goed komt
je liet je zien zoals ik me verborgen wist te houden
zoals ik me verbergen kan
ik ken alleen maar woorden vol verdriet
jij geeft me zinnen vol geluk
het einde is hier het einde is nu


Simon Van Leeuwen

Plaats reactie



Beoordeel: (1) (0) (0) (0) (0)
Mail dit gedicht aan een bekende

De 50 beste | Top 50 gelezen | Maand top 50 gelezen
<- Vorige pagina | Categorie overzicht | Vorige |

© LeukeGedichten.nl                                                                 Disclaimer | FAQ | Contact